ای بی وفای سنگدل قدرناشناس!
از من همین که دست کشیدی تو را سپاس

با من که آسمان تو بودم روا نبود
چون ابر هر دقیقه درآیی به یک لباس

(استاد فاضل نظری)

مپرس شادی من حاصل از کدام غم استکه پشت پرده ي عالم هزار زیر و بم استزيان اگر همه ي سود آدم از هستي ستجدال خلق چرا بر سر زياد و كم استاگر به ملک رسیدی جفا مکن به کسیکه آنچه کاخ تو را خاک میکند ستم استخبر نداشتن از حال من بهانه ي توستبهانه ي همه ظالمان شبیه هم استکسی بدون تو باور نکرده است مراکه با تو نسبت من چون دروغ با قسم استتو را هوای به آغوش من رسیدن نیستوگرنه فاصله ي ما هنوز یک قدم است (استاد فاضل نظری)

صبور بودن عالی ترین نماد ایمان است؛

و خویشتن داری عالی ترین عبادت؛

ناکامی به معنی آزمایش است نه شکست!

و نتیجه توکل واقعی به خداوند،

آرامش درون است...

مــن زخــمهــای بــینظیــری بــه تــن دارمامــا ؛تــو مهــربــانتــریــنشــان بــودیعمیــقتــریــنشــانعــزیــزتــریــنشــان !بعــد از تــو آدمهــاتنهــا خــراشهــای کــوچکــی بــودنــد بــر پــوستــم!کــه هیــچکــدامشــان بــه پــای تــو نــرسیــدنــد...بــه قلبــم نــرسیــدنــد !رویا شاه حسین زاده

اي رفته كمكم از دل و جان، ناگهان بيا مثل خدا به ياد ستمديدگان بيا قصد من از حيات، تماشاي چشم توست اي جان فداي چشم تو؛ با قصد جان بيا چشم حسود كور، سخن با كسي مگو از من نشان بپرس ولي بينشان بيا ايمان خلق و صبر مرا امتحان مكن بي آنكه دلبري كني از اين و آن بيا قلب مرا هنوز به يغما نبردهاي اي راهزن دوباره به اين كاروان بيا شعری از فاضل نظری

یکی از اساتید قدیمی دانشگاه می گفت: یک بار برگه ها را تصحیح می کردم، به برگه ای رسیدم که نام و نام خانوادگی نداشت. با خودم گفتم ایرادی ندارد، بعید است که بیش از یک برگه نام نداشته باشد. از تطابق برگه ها با لیست دانشجویان صاحبش را پیدات می کنم. تصحیح کردم و 17.5 گرفت. احساس کردم زیاد است. کمتر پیش می آید کسی از من این نمره را بگیرد. دوباره تصحیح کردم 15 گرفت. برگه ها تمام شد. با لیست تطابق دادم اما هیچ دانشجویی نمانده بود. تازه فهمیدم کلید آزمون را که خودم نوشته بودم تصحیح کردم! آری، اغلب ما نسبت به دیگران سخت گیرتریم تا نسبت به خودمان و بعضی وقت ها اگر خودمان

به جای مقاومت در برابر تغییراتی که خدا برایت رقم زده است، تسلیم شو. بگذار زندگی با تو جریان یابد، نه بی تو! نگران این نباش که زندگی ات زیرو رو شود. از کجا معلوم زیر زندگی ات بهتر از رویش نباشد؟! بر گرفته از کتاب «ملت عشق» اثر الیف شفق